نوع ديگري از انرژي اقيانوسي همان انرژي جزر و مد است. وقتي که آب در اثر مد جلو مي آيد، مي توان آن را در سد هاي کوچکي ذخيره کرد و هنگامي که آب در اين منابع ذخيره شد مي توان از آن به عنوان يک نيروگاه هيدروليک توليد الکتريسيته بهره برد.

انرژي جزر و مد از قرن يازدهم مورد استفاده بشر بوده است، يعني همان هنگامي که سد هاي کوچک در دهانه اقيانوس و رودخانه هاي کوچک ساخته مي شدند. آب جمع شده پشت اين سدها براي چرخاندن چرخ هاي آب و آبياري دانه ها مورد استفاده قرار مي گرفته است.

نيروگاهي در فرانسه وجود دارد که به اين روش کار مي کند و مقدار 240 مگاوات انرژي را براي 240000 خانه تأمين مي نمايد.

توربين هاي اخذ انرژي از جزر و مد به توربين هاي بادي شباهت دارند اما برخلاف توربين هاي بادي قابل رويت نيستند. اين توربين ها در کف اقيانوس و نقاطي که جزر و مد شدت بيشتري دارند نصب شده و طوري طراحي شده که انرژي امواج و جزر و مد را مهار کرده و برق توليد مي کنند.

نیروگاه های جزر و مدی به دلیل مشابهت با نیروگاه های آبی و استفاده از فناوری آماده آنها ، به پیشرفت های سریعی نائل آمده است . اما بروز مشکلات زیست محیطی باعث شده است که تحول و ایجاد تغییرات اساسی در روش کار ضروری شود. توسعه آنها به روش قبل به رغم پیشرفت های ذکر شده ، در عمل محدود شده است.

نيروگاه لارنس فرانسه